Wat voorafging:
Heb je misschien een shirt voor me?
Ik heb hier genoeg van. - Ik begin pas net.
Je kuste Cohen bijna? - Alleen onze neuzen raakten elkaar.
Ik heb een ontmoeting geregeld. We gaan naar San Diego.
Sandy, ik heb een paar hersenbloedingen gehad.
Je houdt nog steeds van haar. - Ze is dood.
Hoe reageerde ze op m'n terugkomst? - Dat heb ik haar nog niet verteld.
Ik wil niet dat ze medeplichtig wordt.
Sandy? Ben jij dat?
Rebecca?
Ik wist niet dat je zo over me dacht.
Ik heb niks gedaan. Ze stonden er al toen ik hier kwam.
Je weet toch dat het morgen Valentijnsdag is?
We beginnen iets eerder. Je moeder verdient een extra lange feestdag...
omdat je opa in het ziekenhuis ligt.
En jij met al je werk tot diep in de nacht.
Help me even. De rest staat in de auto.
Heb je nog meer bloemen? Je kunt ook overdrijven.
Je ouders hechten nogal waarde aan Valentijnsdag.
Ik hoop dat ik deze vreselijke dag overleef.
Nog steeds niet over Alex heen? - Nee.
Dat is kinderspel vergeleken met waar we nu mee te maken hebben.
Summer is terug.
Wat? - Ja. En dat wil ik echt niet.
Maar het universum wil dat wel. - Het universum, hè?
Waarom moet ik anders met haar naar San Diego...
precies een jaar na onze seksuele tête-à-tête...
ofwel pas de deux? - Als het geen ménage à trois wordt.
Aangezien je met haar vriend naar San Diego gaat.
Ja, en mijn vriend.
Ik wil niet naar San Diego, niet bij Summer zijn.
Maar ja, het universum. - Precies.
Moet geen probleem zijn.
Jij en Summer zijn toch al een tijdje vrienden?
En ik zou iets geruster zijn over de kans op vreemdgaan...
en niet vreemdgaan als Summer en ik niet hadden gevreeën.
Hebben jullie gevreeën? - Onze neuzen raakten elkaar.
En het was de meest seksueel geladen neusaanraking...
in de geschiedenis. Het was eigenlijk gewoon neuswippen.
Dus, wat ga ik doen? - Dat zal ik je zeggen.
Je gaat naar San Diego met je vriendin en haar vriend.
En je houdt je koest. Er kan niets gebeuren.
Begrepen? - Ja. Ik heb geen hart.
Ik haat Valentijnsdag. - Mijn zoon.
En jij? Heb je iets voor Lindsay?
We doen het rustig aan. Ze leert haar vader kennen.
Dus voor Valentijnsdag krijg je haar opa?
Ja, en dat is slecht, toch? - Pap, spring in.
Help die jongen. Hij is ontzettend valentijnkundig.
Echt, ik hoop dat ik iets geleerd heb na 20 jaar met je lieve moeder.
Haar favoriete feestdag.
Ze is zich nu vast klaar aan het maken voor haar cupido-routine.
Daar is m'n valentijn.
Er zijn er dus meer met problemen met het universum.
Ik denk dat ik weet waar dit over gaat. En ik kan het uitleggen.
Je hebt tegen me gelogen, Sandy.
Niet waar. - Je zei dat Rebecca dood was.
Toen ik dat zei, dacht ik dat ook. - Ze was op je kantoor.
Je hebt haar gezien. - Ik kwam thuis...
we aten samen, niets. Je zei helemaal niets.
Ze wordt beschuldigd van iets ernstigs.
Alles wat ik vertel, zou jou medeplichtig maken.
Begin niet over formele dingen. Dit gaat om ons huwelijk.
Jij en ik komen eerst. - Ik dacht dat ik het goede deed.
Ze is onschuldig. En mijn cliënte. - Ze is niet alleen je cliënte.
Je hield van haar. Dit moet toch gecompliceerd zijn?
Het is zeker gecompliceerd.
Luister.
Er is niets aan de hand tussen ons.
Laten we niet ruziën. Morgen is het Valentijnsdag.
Fijne dag voor Valentijnsdag.
Oké. Je zei dat we het rustig aan moesten doen.
In relatietaal noemen ze dit 'verwarrende signalen'.
Maar ik had niet door dat het bijna Valentijnsdag was.
Je wilde niet alleen zijn op Valentijnsdag.
Wat een watje. - Wat denk je ervan?
Lets rustiger aandoen met het rustiger aandoen?
Tuurlijk. Als je iets voor me doet. - Zeg het maar. Wat dan ook.
Sorry zeggen tegen Caleb.
Behalve dat. - Ik zeg niet dat het jouw schuld is.
Ik wil bij z'n herstel zijn.
Als jullie elkaar aanvliegen, wordt het vervelend voor iedereen.
Dus als ik m'n excuses aanbied, mag ik je mee uitnemen?
Ik en Cal. Ik doe het graag.
Hoi, Cohen. Je bent vroeg.
Ja. Ik wilde er zijn voordat Zach hier zou komen...
en even informeren. - Wil je ergens over praten?
Wil jij ergens over praten?
Jij kwam hier. - Ja, weet ik.
Ik wilde er zeker van zijn...
dat je je warm kleedt. En dat doe je. Mooi.
Ik wil je wel iets vragen.
Is dit te overdreven?
Ik wil niet goedkoop overkomen. - Nee, ze zijn prima.
Luister, Summer. Als wij drieën...
samen gaan werken, kan dat vreemd worden.
En dus moet ik even zeggen dat als het je ooit misschien teveel wordt...
Het gaat echt prima met me. Ik wil dat ons gesprek goed verloopt.
Ik geef echt om dat stripboek.
Wat? Is dat zo moeilijk te geloven?
Zijn jullie klaar om te gaan? - Heb je een route bij je?
Ik heb de route, wat te eten. - Dat wilde ik doen.
De motor loopt. - Ik mag voorin.
Kom op. Tempo, Cohen.
San Diego komt niet naar ons toe.
De deur is drie meter verder. Moet ik zo vernederd worden?
Doe ons maar een lol. Als je thuis bent, mag je die stoel uit.
Ik heb een verzorgingspakketje voor je meegebracht.
Wat attent van je. - Mad Libs.
Dat was m'n favoriete spelletje.
Hopelijk blijven jullie lang genoeg om het mij te leren.
Julie is nog steeds in Europa op stap.
Dus heb ik dat grote huis voor mij alleen.
En Marissa?
Die kan het niets schelen.
Ze heeft het te druk met haar getatoeëerde vriendin.
Als je gezelschap zoekt...
Ryan wilde een keertje langskomen.
Hem heb ik wel genoeg gezien. - Wil jij even...
de chauffeur gaan zoeken? - Tuurlijk.
Jij en Lindsay lijken vooruit te gaan.
Jammer dat het nu pas is.
Weet je hoe je dat goed kunt maken?
Maak het goed met Ryan. - Wat hebben jullie toch met hem?
Pap. - Prima.
Lindsay. Kun je met z'n drieën Mad Libs spelen?
Tuurlijk. Hoezo?
Nou, misschien heeft Ryan zin om een keer mee te doen.
Ik hoorde dat hij goed is in bijwoorden.
Ik zal hem nu meteen bellen.
Zingen de Olsens nu ook al?
Weet ik niet. Vind je het niet leuk? - Nee.
Als de muziek niet leuk is, rijdt ze je van de weg.
Dat was jouw schuld.
Hij reed een greppel in op weg naar Tijuana.
Naar Tijuana? - En onderweg zijn we gestopt.
We moesten overnachten in zo'n afschuwelijk oord.
Het leek het hepatitiscentrum wel. - Zo erg was het niet.
Overal op het bed lagen kleine krulhaartjes.
Wel? Je smeekte anders wel om een plekje op dat bed.
Wie won er?
Wie mocht er in het bed?
Het kwam goed. Ik weet niet. - Ik weet het niet meer.
Dank je.
Ik ben thuis.
Is er iemand?
Ik ben thuis.
Hoe is het met de rikketik? - Hij tikt. Gelukkig.
Ik verwachtte je niet.
Ik heb m'n reis naar Nice afgezegd, zodat ik je gezelschap kon houden.
Maar blijkbaar is dat niet nodig.
Lindsay heeft lunch gemaakt.
Tonijnsandwiches. - Pak maar.
Ik sla over, dank je.
Maar fijn om te zien dat jullie zo goed met elkaar op kunnen schieten.
Nou, Juju, Lindsay en ik waren net Mad Libs aan het doen.
Je wilt je vast gaan opfrissen. - Prima. Ik snap de hint.
Doe alsof je thuis bent. Calebs casa es su casa.
Oké. Zelfstandig naamwoord, meervoud.
Lieverd, het is één uur 's middags. - Ga weg, mam. Ik slaap.
Jij en je stiefvader zijn nogal een welkomstcomité.
Wil je iets? - Gewoon m'n dochter gedag zeggen.
En je dit geven.
Een tasje van Chanel. Elk meisje in Parijs liep ermee rond.
Bedankt. Leg maar op m'n toilettafel.
Weet je...
toen ik in Europa was, heb ik eens goed over mezelf nagedacht.
Hopelijk deed het geen pijn. - Ik probeer tegen je te praten.
Ik weet dat je kwaad op me bent. - Hoe kom je daar nou bij?
En je hebt je redenen. Het is tijd om dat achter ons te laten.
Tijd dat we weer vrienden worden. Laten we gaan eten samen.
Zo zielig ben ik niet.
En als ik je BlackBerry afpak? - Oké.
En je mobiele telefoon.
Dat kun je niet maken. - Dat heb ik net gedaan.
Gaan de slaapkamermeubels nu het zwembad in?
Geweldig. Je wilt vrienden worden, dus chanteer je me.
Geweldig plan, mam. Ik zie je met het eten wel.
Niet slecht. - Beter dan in m'n kantoor wonen.
Je kantoor was prima. Kirsten zien, dat was het moeilijke gedeelte.
Ze is vast kwaad.
Een bos arme rozen kreeg de volle laag vanmorgen.
Ik weet dat ik je leven gecompliceerd heb gemaakt.
En om je te bedanken, heb ik een valentijnscadeautje voor je.
Ik kon het niet laten liggen.
Gandhi. Telkens als ik die zie...
denk ik eraan dat je naast me zat te snurken in de bioscoop.
Het was een lange film. - Ons eerste afspraakje.
Het was een vreselijke film daarvoor. - Dat klopt.
Oké. Ik ken die blik.
Je wilt praten. - Het zit zo.
Ik ben niet de beste advocaat voor je, wat betreft amnestiezaken...
En je huwelijk lijdt eronder. - Dat ook.
Ik weet dat je dit achter je wilt laten.
Dat wil ik ook. - Maar jij en ik, elke dag samen...
over m'n zaak gebogen, besprekingen tot diep in de nacht...
Soms denk ik dat Kirsten en ik alles aankunnen.
Dat wil ik niet op de proef stellen.
Ik had het aan moeten zien komen. Dat heb ik wel geleerd, Sandy Cohen.
Je doet altijd het juiste. - Ik stuur je naar de beste advocaten.
Je komt hier wel doorheen.
Ik wou dat ik dit met jou doormaakte.
Zeg dat maar niet te hard.
Hoe is het met je vader? - Het gaat.
En met jou? - Ongeveer hetzelfde.
Het creditcardbedrijf belde om te controleren...
dat je logeert in de Inn in Playa del Rey.
Dat is voor Rebecca. Zodat ze niet op m'n kantoor hoeft te blijven.
Ik weet dat je hier in terecht bent gekomen.
Maar als je haar zaak gaat doen, hou ik je niet tegen.
Dat doe ik niet. - Niet vanwege mij.
Vanwege jou. Op Valentijnsdag hoef je niets te proberen met jou.
Je hebt me nergens toe gedwongen.
Het is misschien egoïstisch...
maar ik ben wel blij. - Mooi.
Je kunt wel iets voor me doen.
Zoek een restaurant waar je nog kunt reserveren voor morgen.
Geen afhaaleten op Valentijnsdag.
Waar heb je zin in?
Lets met uitzicht op de oceaan en een veel te duur menu.
The Arches? - Perfect.
Ik bel ze meteen.
Dit is de laatste. Moeten we meer kopieën maken?
Je hoeft me niet de hele dag te helpen.
Alsjeblieft. Alles om niet thuis te hoeven zijn.
M'n moeder is net drie uur thuis en ik word al gek.
Ik werd ook gek van m'n moeder.
Toen besloot ik dat ik het me niet meer aantrok.
Dat klinkt zo makkelijk. - Elke keer als ze zoiets doet...
haal ik diep adem, tel ik tot drie, glimlach ik en zeg ik iets als:
Interessant, mam. Ik zal erover nadenken.
En dat werkt? - Ze vinden confrontaties heerlijk.
Maar als je niet meedoet, kunnen ze niets doen...
waardoor ze nog gekker worden. - Dat is een leuk idee.
Lemand die m'n moeder nog gekker maakt, krijgt gratis eten.
Wat zeg je ervan?
Maar morgen niet. Geen eerste afspraakjes op Valentijnsdag.
Ik denk dat dat ongeluk brengt. - Oké.
Volgende week. Als Hallmark ons niet op de hielen zit...
gaan we iets leuks doen. Cool? - Cool.
Oké. We nemen het nog een keertje door.
Ik doe de introductie.
Seth, jij doet de personages...
Je moet een beetje ontspannen. Het gaat echt wel goed.
Er zit overal tandplak. Ik ga nog even flossen.
Wat een dwangneuroses. Met haar backpacken wordt een nachtmerrie.
Gaan jullie backpacken?
M'n zus gaat trouwen in Toscane. Summer gaat met me mee.
Toscane? In Italië? - Ja. M'n familie huurt een villa.
We gaan naar de bruiloft en gaan dan samen weg.
Naar Cinque Terre, misschien naar Venetië.
Dat klinkt echt helemaal niet romantisch.
Zijn jullie hier voor Mr Bernstein?
Hij kan morgen pas komen.
Hij is nog niet terug uit Japan.
Jullie krijgen een hotel en jullie zijn morgen de eersten.
Wildstorm. - Nog een extra avond voorbereiding.
Dus alleen Cinque Terre en Venetië? Of misschien ook Florence, of zo?
Je vindt dit vreselijk eng, niet? - Best wel.
Sorry. Kun je het me kwalijk nemen? - Het is net als de tandarts.
Je voelt je veel beter als het voorbij is.
Ga maar. Ik wacht hier wel.
Hoi, Mr Nichol. Ik kom gedag zeggen. - Noem me maar Caleb.
Dus u speelt pool. - Dit is de eerste keer.
Ik kom m'n excuses aanbieden.
Sorry als ik iets te doen had met uw hartaanval.
Dank je, Ryan.
Ik besef dat het moeilijk was om dat allemaal te zeggen.
Pardon? - Ik hoor je zo weinig praten.
Ik heb u niet veel te melden. - Een bedankje misschien?
Voor de opleiding, het dak boven je hoofd.
Al het andere. - Zoals me beledigen?
Me behandelen als crimineel? - Dat ben je ook.
M'n goede schoonzoon haalde je uit de bak...
en zette je in z'n tuinhuis. Weet je nog?
Mr Nichol, ik weet niet waarom ik met u probeer te praten.
Pure tijdverspilling.
En? Hoe ging het? - Valentijnsdag gaat een jaar wachten.
Eén bed, hè?
Zach en ik krijgen het nog gezellig vannacht.
Onze kamers grenzen aan elkaar. - Is dat zo?
Echt?
Oké. Wacht even, hoor. Als ik hier lig, dan betekent dat...
dat jullie hier slapen?
Ja. Is dat goed?
Ja, tuurlijk. Dat is logisch.
Ja, prima. Geweldig. Dat is perfect. Dus dan...
Dan liggen jullie dus hier... Daar, eigenlijk. Samen.
En ik lig aan de andere kant van deze geluiddichte muur.
Gaat het? - Ja, het gaat prima.
Allergische reactie voor het universum.
Dus. Oké.
Alsjeblieft. Ik heb koffie voor je.
Dank je, Sandy, maar dat drink ik niet meer.
Wie had dat gedacht.
Volgens mij dronk je een pot per uur.
Daarom sliep ik waarschijnlijk nooit. Dat en jij die me wakker hield...
met je rechtse samenzweringen. - Wie luisterde er anders naar me?
Ik nam aan dat je me voorbereidde op schoonvaderplichten...
en toen veranderde alles.
Het voelt alsof ik het schip verlaat. - Nee, dat is niet zo.
Sanford, je geweten heeft altijd overuren gemaakt.
Jou en Rebecca achterlaten.
De rest komt vanzelf wel goed.
Wat drink je nu eigenlijk? - Groene thee.
Schijnt te ontgiften.
Als ik er eerder aan begonnen was, ging het misschien...
nu wel beter met me.
Ik ga het wel halen in het café hier. Ik ben zo terug.
Oké, bedankt, Sandy.
We moeten maar vroeg gaan slapen.
Morgenvroeg is die presentatie.
Zullen we nog een film kijken? Volgens mij komt Van Helsing.
Ik hou van monsters. En jullie?
Ik ben best moe. - Ik ook.
Of we kopen in de cadeauwinkel een stok kaarten...
want dan kunnen we nog gin doen, of ik kan nog wat goochelen.
Cohen. Ga naar bed.
Ja, oké. Maar luister, ik lig daar als jullie me nodig hebben.
Misschien moeten we een geheim klopje verzinnen, voor het geval dat.
Welterusten, Cohen.
Dat klopje gebruiken we.
Max, ze hadden geen groene thee, dus ik heb jasmijnthee meegebracht.
Lust je jasmijnthee?
Hier zitten echt geen drie espresso's in.
Je ziet er moe uit, Seth.
Heb je wel geslapen? - Ja, een vast kwartier.
Dat schijnt genoeg te zijn.
En jullie? Niet echt goed geslapen, wel?
Prima, eigenlijk. - Larry Bernstein. Kom binnen.
Oké. Goed. Hij is klaar. Daar gaan we.
Ik heb het draaiboek gelezen. En ik vind het interessant.
Mooi. Goed te horen. En namens ons allemaal...
ons drieën, hier tegenover u in uw kantoor, dank u.
En we vinden uw jasje leuk. - Geen dank. En dank je.
Mooie mensen op het strand is niet genoeg. Zelfs niet met krachten.
De personages. - Wat kan ik vertellen?
Kid Chino, met z'n vreselijke vuisten.
Hij komt uit de verkeerde buurt. Karate Kid, zonder de karate.
Laat dat even op u inwerken. Cosmo Girl.
Passie voor mode en een magische flacon.
Ik wil u nu meenemen naar de hete kern van onze strip, oké?
De kernrelatie waar ik denk dat we mee bezig zijn.
Ik heb het hier over passie. Echte passie.
Niet die je voor twee dollar in de winkel koopt.
Waar heb je het over? - Geen idee.
Dus er is een liefdesverhaal?
Nee. - O, nee, absoluut niet.
Misschien zien jullie het niet.
Maar ik zal jullie wat zeggen. Echt, het is aanwezig.
Tussen de waterpolospelers uit de giftige oceaan...
die Atomicy County aanvallen. Een liefdesverhaal van onze tijd.
Van alle tijden.
Tussen wie? - Ja, Cohen. Tussen wie?
Tussen de Ironist en Little Ms Vixen.
De Ironist en Little Ms Vixen?
De Ironist. Wiens spitsvondigheden en suffe popcultuurmoppen...
zelfs de meest sluwe slechteriken verslaan.
En Little Ms Vixen. Zo schattig in zwart leer.
Haar creditcard onthoofdt demonen op 90 meter afstand.
Vooral als ze voelt dat haar ware liefde, de Ironist, gevaar loopt.
Dat is een interessante aanpak. - Ja, maar een onbesproken aanpak.
Nee, er is geen liefdesverhaal. - Nog niet, oké? Stop.
Het zit zo.
Als de Ironist en Little Ms Vixen hun geschillen vergeten...
en voor één verhaal stoppen met hun gekibbel...
ook al vinden de lezers het schattig...
zouden ze beseffen hoeveel kwaad ze samen kunnen verdrijven.
Nee, Cohen. Dat kunnen ze niet.
Het spijt ons echt, meneer.
Dit is niet de strip die we wilden presenteren.
Er zit wel toekomst in. Maar jullie zijn nog niet klaar...
voor een partnerschap. - Juist.
Kom nog eens terug.
Na de middelbare school.
Volgens de lijkschouwer was het een hartaanval.
Hij heeft niet geleden.
Daar kan ik dankbaar voor zijn. - Ik vind het zo naar.
Weet ik. - En Rebecca?
Ze doet haar best.
Sorry dat ik zo laat pas belde.
En vannacht wegbleef. - Ik begrijp het wel.
Ik wil nog wel uit eten. - Het is maar Valentijnsdag.
We vieren het wel een andere keer. - Ik denk dat we dit nodig hebben.
Ik ben het niet gewend dat dingen zo zijn...
zoals ze nu zijn, snap je?
Ik vind het niet leuk.
Ik ook niet.
Ik zal je wat zeggen.
Ik ga een tukje doen. En als ik wakker word...
wil ik je opgedirkt zien in je mooiste Valentijnskleding.
Ik dacht dat we geen Valentijnsdag zouden doen.
Weet ik. Nog één poging. Het duurt maar een paar uur.
Geweldig. Je bent terug.
Kan ik even met u praten? In uw kantoor.
Ik zou zeggen dat we moeten praten, maar dat werkt dus niet.
Wat wil je dan, me gaan slaan?
De rest van de stad heb je al gehad.
Ik wil met u wedden. We gaan poolen.
Als u wint, bent u van me af. Anders accepteert u me als Lindsays vriend.
Wat is dit, The Color of Money?
Het is absurd. - Heeft u een beter idee?
Goed. Winnaar van zeven. - Leg ze maar klaar.
Dank je.
Waar wil je het over hebben? Kleren? School?
Ter zake. Waar gaat dit over?
Nergens over. Ik ben blij dat ik hier met je zit.
Je vader is weg en Kaitlin naar kostschool...
dus wij blijven over. We moeten elkaar steunen.
Je doet alsof je alleen bent. Je hebt Caleb.
Ik denk dat je oud genoeg bent om dit te horen.
Ik maak me zorgen om Caleb en mij, dat het niets wordt.
Als je het bij jullie niets wordt, dan bij niemand.
Wat er ook gebeurt tussen Caleb en mij, ik overleef het wel.
Ik zou het nooit aankunnen om jou te verliezen.
Dank je. Ik geloofde je bijna.
Schat, jij en ik, we moeten het slim spelen.
Hoezo, slim spelen? - Onze tijd met Caleb goed gebruiken.
Het tijdschrift is een goed begin.
Maar ik wil meer van het bedrijf beheren.
We doen nog even alsof we gelukkig zijn...
dan heb ik nog meer bedenktijd. - Je bent echt ongelooflijk.
Wat? Wil je dat je erfenis naar Lindsay gaat?
Want die kant gaat het op...
behalve als je echt wat tijd in je stiefvader steekt.
Interessant idee, mam. Ik zal erover nadenken.
Vertel eens over je vakantie.
Goed, Cohen. Wil je die instorting van straks uitleggen?
Luister...
als je iets tegen me wilt zeggen, heb je nu de kans.
Ik denk dat ik nooit meer cafeïne ga drinken.
Prima. Ik heb het gevraagd. - Klaar om te gaan?
Ja, weet je wat, ik denk dat ik de bus maar neem.
De bus? - Prima.
Als we Cohen toch niet naar huis brengen, kunnen we ook hier blijven.
Het is Valentijnsdag.
Ja, en omdat jullie naar Italië gaan...
moeten jullie maar vast wennen aan het hotelleven.
Oké. Op naar het busstation.
Fijne Valentijnsdag.
Ik had je voicemail verwacht.
Ik dacht dat je uit was met je vrouw. - Late reservering.
We wilden net gaan. - Ik zal je niet langer ophouden. Ik...
Ik wil...
Ik wilde niet gaan zonder gedag te zeggen.
Wat bedoel je? - Ik ga weg.
Probeer me niet om te praten. Wees realistisch.
Ik maak weinig kans. - Het is het proberen toch waard?
Niet zonder m'n vader.
Wanneer ga je dan? - Vanavond.
Het zit er zeker niet in dat je nog even langskomt...
om persoonlijk gedag te zeggen. - Ik denk het niet.
Ik bel je nog wel terug. - Oké.
Rebecca? - Ja. Ze gaat...
Ze gaat vanavond weg.
Terug naar God weet waar.
Ze wil gedag zeggen. - Ja.
Als je wilt gaan, hou ik je niet tegen.
Ik ben zo terug.
We hebben Valentijnsdag gered.
Hoewel Cohen z'n best deed het te vernietigen.
Ik denk niet dat hij je ooit kan vergeten. Ik heb het geaccepteerd.
Dat zijn zijn problemen, niet de mijne.
Mooi. Want ik wil alleen maar dat het goed gaat met jou en mij.
Kijk nou. We zitten met z'n tweeën in een hotelkamer op Valentijnsdag.
Ik denk dat het wel goed gaat. - Mooi.
We zouden hier niet eens zijn.
Alsof het lot ons een droomafspraakje gaf.
Dus...
waarom maken we daar geen gebruik van?
Summer, voordat we iets doen, moet ik je iets vertellen.
Wie is dat?
Maakt niet uit.
Met Summer. Natuurlijk. Dat moet je weten, aangezien je me belt.
Ik kan niet opnemen...
of ik zit te gillen omdat ik je eng vindt. Spreek een bericht in.
Jouw beurt.
U lijkt niet ongerust. - Moet dat?
U gaat verliezen. - Ik denk het niet.
Je bent een heethoofd. Dit vereist een vaste hand.
Ik heb een vaste hand.
Waarom heb je dan altijd problemen? Vuur stoken, meisjes bezwangeren.
Ik weet wat u probeert en het gaat niet werken.
Kom op, Ryan. Het is erg galant.
Mij uitdagen voor de liefde van Lindsay.
Uiteindelijk kiest ze toch mijn kant.
Ik ben haar vader. - Die haar 16 jaar in de steek liet.
Dat is allemaal verleden tijd.
Ik denk niet dat Lindsay dat zo ziet.
Hoek.
Zo lossen ze misschien dingen op waar jij vandaan komt.
Een spelletje pool, een barkruk tegen iemand z'n hoofd.
In het echte leven is er meer nodig.
Sorry. We zijn klaar.
Ik begon me al zorgen te maken.
Veel plezier. Ik betaal. - Bedankt.
Wat wil je gaan doen? Naar Balboa Island?
Milkshakes en botsauto's? - Blijf maar hier vanavond.
Zeker weten? Het is Valentijnsdag. - Morgenavond dan.
Veel plezier. Huur een film of zo.
The Color of Money schijnt goed te zijn.
The Arches. Zeg het maar.
Met Kirsten Cohen. Ik wil een reservering annuleren.
Hoe laat was uw reservering?
Dus je laat je vrouw in de steek op Valentijnsdag.
Dat past niet bij Sandy Cohen.
Dat doet het ook niet.
Ik wilde je gedag zeggen.
Maar nu moet ik gaan. We hebben het diner al gemist.
Blijf dan.
Ik doe het al 20 jaar zonder je.
En toch...
zal ik je missen.
Helemaal opnieuw.
Ik wou dat ik het terug kon draaien.
Ik wou dat ik nooit weggegaan was, die nacht.
Ik ook.
Ik moet gaan.
Maar jij moet blijven.
Sorry dat ik je uit je afspraakje haalde.
Jammer dat je Valentijnsdag zo vreselijk was.
Vreselijk? Nee, catastrofaal.
Ik heb het stripboek verpest...
en mezelf compleet vernederd bij Summer.
Ik zou mezelf niet eens meer willen na wat ik gedaan heb.
Het is vast beter zo.
Met Zach en zo. - Hij verdient haar gewoon.
En het universum staat duidelijk aan zijn kant.
Ik wist niet dat je langs zou komen.
Ik ook niet. Ik ben er eigenlijk zomaar.
Gaat het? - Ja. Tenminste, dat denk ik.
Het etentje met m'n moeder was vreselijk.
Werkte m'n techniek? - Ik denk het wel.
Maar het hielp ook dat ik hier naartoe kon komen.
Ik wil je niet onder druk zetten of zo.
Dat voel ik gewoon.
En dat moest ik zeggen.
Heb je zin in het strand? - Nu?
Ja. Het is bijna zover. - Wat is bijna zover?
Getijdenwisseling. Ik heb een ritueel...
voor als er grote veranderingen gaan gebeuren in m'n leven.
Je wilde toch geen afspraakjes op Valentijnsdag?
Afgeschaft.
Kom op. Ik ben een grote fan van spontane eerste afspraakjes.
Ik ook.
Nee. Ik zeg niet dat het niet slecht is.
Uitgaan met m'n opa staat erg laag op m'n valentijnslijstje.
Maar het mijne is erger. Ik win.
Klopt. Het jouwe is erger.
Kijk al die mensen. Normale, niet-getraumatiseerde mensen.
Met een relatie. Verliefd.
Zullen we dat ooit krijgen?
Nee. - Ja, ik ben het met je eens.
Het getijde is net gewisseld.